REKLAMA
Anywhere logo

Andrzej Saramonowicz

Czytanie według Saramonowicza: Biesy wokół nas

2016-06-20
...
Robert Krasowski, „Czas Kaczyńskiego. Polityka jako wieczny konflikt”, wyd. Czerwone i Czarne, Warszawa 2016

 

„Czas Kaczyńskiego. Polityka jako wieczny konflikt” to ostatnia część trzytomowej historii Roberta Krasowskiego opisującej polityczną historię Polski od Okrągłego Stołu do katastrofy smoleńskiej. Dotyczy lat 2005-2010. kaczynskiWcześniej Krasowski wydał tom „Po południu. Upadek elit solidarnościowych po zdobyciu władzy” (o latach 1989-1995) i „Czas gniewu. Rozkwit i upadek imperium SLD” (o dekadzie 1996-2005).

Pozostaję pod ogromnym wrażeniem pracy Krasowskiego. To dziś bez wątpienia jeden z najbłyskotliwszych obserwatorów polskiego życia politycznego, a jego trylogia – będąca nie tyle podręcznikiem historii, co esejem o historii meandrach – na każdej stronie urzeka odwagą syntezy, nie tracąc nic z głębokości analizy. Autor ma potężnie subiektywną wizję dziejów i ludzi (często zdumiewającą i budzącą początkowy sprzeciw), jednak potrafi bronić jej tak celnie, iż rychło ulega się jego optyce i sądom.

Krasowski postrzega politykę przez żywych ludzi, którzy budują mechanizmy, a nie przez mechanizmy, które ludzi tworzą. Jego bohaterowie (m.in. Wałęsa, Mazowiecki, Krzaklewski, Buzek, Miller, Kwaśniewski, Balcerowicz, a w trzecim tomie przede wszystkim bracia Kaczyńscy i Tusk) to nie papierowe byty z pierwszych stron gazet, ale pełnokrwiste postacie literackie. Istne tygle emocji, w których wielkość miesza się z podłością, zuchwałość z głupotą, a poczucie misji z nikczemnością. Szalenie podoba mi się, że Krasowski traktuje ich jak Fiodor Dostojewski Raskolnikowa, Rogożyna, Stawrogina czy Wierchowieńskiego. Jego portrety psychologiczne polityków są tak dojmująco celne, że powinno się je drukować codziennie w gazetach. Byśmy ani przez chwilę nie zapominali, kto i jak nami manipuluje.

REKLAMA
REKLAMA