Ktokolwiek widział filmiki z tymi dużymi puchatymi zwierzakami, wie, że pandy są stworzeniami niezwykle nieporadnymi, a czym więcej jest ich wokoło, tym stworzenia narażone są na więcej „niebezpieczeństwa” ze swojej strony. Nie dziw więc, że panda wielka została uznana w 1939 roku za gatunek zagrożony.
Dawno, dawno temu żyły stwory zwane…
…pandami. Biało-czarne niedźwiedzie pierwotnie uznawane były za mityczne bądź magiczne zwierzęta, podobnie do Yeti i jednorożców. Pierwsze zapiski o ssakach pojawiły się w chińskich księgach ok. 3 tys. lat temu. Przez naukowców została odkryta ok. 150 lat temu. Zaliczana była pierwotnie do zwierząt szopowatych, dzięki badaniom genetycznym, okazało się, że to drapieżne niedźwiedzie. Dlaczego drapieżne? Ich uzębienie jest na tyle mocne, że mogłyby śmiało rozerwać mięso oponenta. Ograniczają się jednak prawie wyłącznie do roślin (spekuluję, że przeciwnik byłby ponad ich zdolności sprytu).
Zwierzęta nie w pełni sprawne
Puchate ssaki zostały obdarzone bardzo dobrym węchem oraz słuchem, niestety wzrok mają dosyć słaby. Potrafią stać na dwóch łapach, ale poruszają się na czterech. Zwierzaki powinny być bardzo uważne, ponieważ dnie na ogół przesypiają, lub przejadają, ponieważ ich 80-150 kilogramowe ciało potrzebuje ok. 14-40 kg pokarmu, ponieważ ich organizm przyswaja jedynie 20% składników odżywczych. Kolor ich futra natomiast pomaga w kamuflażu – naturalnie żyją w łańcuchach górskich w chińskiej prowincji Syczuan, gdzie nierzadko występuje śnieg, dlatego też z łatwością mogą ukrywać się w cieniach czy zaspach śniegu.
Okres rozrodczy pand zaczyna się w kwietniu i kończy w czerwcu, w związku z czym na rozmnażanie mają zaledwie ¼ roku. Co więcej, zwierzęta często rodzą po dwie, trzy pociechy, przy czym życie wygrywa to najsilniejsze. Małe pandy ważą od 75 do 150 g, to jest 1/9000 wagi dorosłego osobnika – takie ciąże, w przeciwieństwie do ludzkich można o wiele prościej przetrwać. Nowonarodzone wyglądają podobnie do myszy – są niewielkie i nie mają futra, kiedy wyczuwają zagrożenie w pobliżu (np. czyjąś stopę), zaczynają głośno piszczeć, żeby dać o sobie znać. Przez trzy lata powinny być pod opieką matki, później stają się bardziej samodzielne.
Hedonizm pełną parą
Pandy przeżywają w hodowli 2 do 3 dekad (na wolności maksymalnie 2). Swoje życie spędzają na spaniu, jedzeniu, graniu, przepychaniu się i turlaniu (które to pierwotnie służyło do ucieczki przed drapieżnikami). Zwierzętami ewidentnie trzeba się zajmować – dzięki interwencji chińskiego rządu i WWF-u, gatunek pandy w ciągu dekady zwiększył się o 17%. Aktualnie jest ich niecałe 2 tysiące i mają aż 67 rezerwatów, na których mogą folgować cały czas.
