Mężczyźni są próżniejsi od kobiet. Spotykałam się z obcokrajowcami. Na randkach nigdy nie uczyłam się powitań czy zwrotów grzecznościowych. Zamiast tego – zawsze wyznań i komplementów.
To był zupełnie przypadkowy eksperyment, z którego zdałam sobie sprawę dopiero po fakcie, kiedy zaczęłam zastanawiać się nad moimi niefortunnymi znajomościami… i zauważyłam, że w mężczyznach poza próżnością jest jeszcze jedna cecha, którą my – emancypantki zdajemy się zatracać; wrażliwość. Wrażliwych kobiet jest coraz mnie j. Społeczeństwo wywiera na nich presję siły, hardu ducha, kariery. Kobiety się nie wspierają. Kobiety rywalizują. Kobieta kobiecie wilkiem (a nie owcą). Jeżeli któraś zamiast do korpo-suki aspiruje do założenia rodziny jest traktowana jak zaściankowa gospodyni domowa.
Kobiety są o wiele chłodniejsze. Nie są pierwszą stroną, która wyraża uczucia w relacjach dwupłciowych. Mężczyznom nie wolno płakać, ale to oni są tą emocjonalną stroną wielu związków. Wrażliwy mężczyzna jest jak pies, który z ufnością ulega swojemu właścicielowi. Przychodzi do kobiety z potrzeby poczucia bezpieczeństwa, nie dla rywalizacji. Ale one już tego nie potrafią go dawać. Bo ważniejszy jest temperament. Walka. Równouprawnienie (swoją drogą wpadające w skrajność).
Jakże boli mnie, kiedy same pozbywacie się swoich przywilejów przez wzgląd na nieuzasadnioną chęć pokazania przewagi i siły. Siły, która nie jest prawdziwa. Życie to nie teatr, ale skoro chcesz się bawić w sztukę, odłóż maskę i nie oddawaj mu swojej roli wrażliwca ani nawet gaży. One z natury są przeznaczone Tobie.
